|
|
|
Bir zamanlar kış gelince güneye
göç etmek istemeyen bir serce varmış,
ancak hava öyle soğumuş ki istemese de
güneye uçmak zorunda kalmış.
Kısa bir süre sonra soğuk, kanatlarını dondurmaya başlamış ve
serçe yere, bir çiftliğin toprakları
üzerine nerdeyse donmuş bir halde
düşmüş,
yanından gecen bir inek, küçük
serçenin üzerine pislemiş.
Serçe sonunun geldiğini düşünmüş
fakat vücudu ve kanatları gübrenin
sıcaklığı ile ısınmaya başlamış.
Nefes almayı başaran serce, sıcaktan
mutlu bir şekilde şarkı söylemeye başlamış.
O sırada oralardan geçen
ve serçenin cıvıltısını duyan iri bir kedi,
sesin nereden geldiğini
araştırıp bulmuş ve dışkıları temizleyip onu anında midesine
indirmiş..
BU ÖYKÜNÜN ANA FİKRİ
* Tepenize pisleyen herkes düşman olmak zorunda değildir.
* Seni pisliğin içinden çıkaran herkes de dostun değildir.
* Ve pisliğin içinde rahat ve mutluysan sesini çıkartma